بنده پدر شهید علیرضا دهقانی آرانی سال های 65 و66 مسول تعاون سپاه آران وبیدگل بودم ودر خدمت خانواده های رزمندگان دفاع مقدس بودم یک روز صبح علیرضا یک سال ونه ماهه بود همراه خود به تعاون بردم حدود ساعت 9 تا 10 آقای عباس خرم آبادی که راننده سپاه بود بایک ماشین لندکروز شاسی بلند باری برنج وروغن وحبوبات و000برای فروشگاه تعاون آورد باهمکاران مشغول تحویل ومرتب کردن آنها شدیم وبکلی فراموش کردم که امروز بچه ام رابه سپاه آورده ام تااینکه عباس ماشین را روشن کردم در این لحظه دویدم توی کوچه دیدم علیرضا زیر ماشین خوابیده و پفک می خورد 20 الی 30 سانتی متر مانده که لاستیک ماشین بیاید روی سرش با زبانی لرزان درحالی که قلبم از جا کنده می شدفریاد زدم عباس آقا ماشین را خاموش کن ترمز دستی را بکش واز ماشین پیاده شو یک چیزی جامانده است به من بده گفت چیزی عقب ماشین نیست گفتم زیر ماشین هست وقتی این صحنه را دید غش کرد همسایگان آب جوش آوردند وبه او خوراندند وبهوش آمد علیرضا بعد ازاین اتفاق 37 سال ماند در 6سالگی وار دبستان شد.تا پایان دبیرستان همیشه جزو دانش آموزان ممتاز بود سپس رشته برق دانشگاه دولتی کاشان قبول شد ونخبه دانشگاه شد وبدون آزمون ارشد برق گرایش قدرت را ادامه داد وپس از پایان تحصیل به علت نخبگی وزارت نیرو بدون تشریفات اداری مشغول به کار کرد و16 سال در بحث برق فعالیت کرد وتقدیر پروردگار براین بود که مزد دلسوزی ، تعهد ،امانت داری ، رعایت حقوق ارباب رجوع وخوش اخلاقی خود رابگیرد ودرتاریخ25 اسفند 1404 در تهاجم رژیم آمریکایی صهیونیستی بازبان روزه به فوز عظیم شهادت نایل شود

بنده پدر شهید علیرضا دهقانی آرانی سال های 65 و66 مسول تعاون سپاه آران وبیدگل بودم ودر خدمت خانواده های رزمندگان دفاع مقدس بودم یک روز صبح علیرضا یک سال ونه ماهه بود همراه خود به تعاون بردم حدود ساعت 9 تا 10 آقای عباس خرم آبادی که راننده سپاه بود بایک ماشین لندکروز شاسی بلند باری برنج وروغن وحبوبات و000برای فروشگاه تعاون آورد باهمکاران مشغول تحویل ومرتب کردن آنها شدیم وبکلی فراموش کردم که امروز بچه ام رابه سپاه آورده ام تااینکه عباس ماشین را روشن کردم در این لحظه دویدم توی کوچه دیدم علیرضا زیر ماشین خوابیده و پفک می خورد 20 الی 30 سانتی متر مانده که لاستیک ماشین بیاید روی سرش با زبانی لرزان درحالی که قلبم از جا کنده می شدفریاد زدم عباس آقا ماشین را خاموش کن ترمز دستی را بکش واز ماشین پیاده شو یک چیزی جامانده است به من بده گفت چیزی عقب ماشین نیست گفتم زیر ماشین هست وقتی این صحنه را دید غش کرد همسایگان آب جوش آوردند وبه او خوراندند وبهوش آمد علیرضا بعد ازاین اتفاق 37 سال ماند در 6سالگی وار دبستان شد.تا پایان دبیرستان همیشه جزو دانش آموزان ممتاز بود سپس رشته برق دانشگاه دولتی کاشان قبول شد ونخبه دانشگاه شد وبدون آزمون ارشد برق گرایش قدرت را ادامه داد وپس از پایان تحصیل به علت نخبگی وزارت نیرو بدون تشریفات اداری مشغول به کار کرد و16 سال در بحث برق فعالیت کرد وتقدیر پروردگار براین بود که مزد دلسوزی ، تعهد ،امانت داری ، رعایت حقوق ارباب رجوع وخوش اخلاقی خود رابگیرد ودرتاریخ25 اسفند 1404 در تهاجم رژیم آمریکایی صهیونیستی بازبان روزه به فوز عظیم شهادت نایل شود

دهقانی حاج محمد:
خاطرات شهید علیرضا دهقانی آرانی (1) آخرین شب علیرضا به علت اینکه خانواده اش با بچه هایش آران بودند برای افطار منزل ما در تهران آمد بعلت فشار کاری معمولا 8/5یا 9 شب افطار می کرد آن شب بعد از افطار با برادرش محمد مهدی صحبت هایی از قبیل شهادت امام شهید وجنگ با آمریکا رژیم صهیونیستی داشتند علیرضا خیلی از حضور مردم در میدان اظهار خوشحالی کرد وقتی خواست برای استراحت به اطاق خواب برود به او گفتم

فرزندان دوقلو دارید اگر میتوانی به آران برو وسری به بچه ها بزن در جواب گفت بابای من واقعا درست است در این موقعیت(جنگ آمریکایی صهیونیستی) که اگربه برق کشور خسارت وارد شود قابل جبران نیست محل کاررا رها کرده وبه آران بروم ؟ وقتی مادرش خواست درخواست من را تکرار کند یعنی سری به بچه ها بزن انگشت دست را کف دست راست گذاشت وگفت مامان کسی که در این وضعیت مسولیتی قبول می کند جان را کف دست گذاشته وبه پیش می رود

(2) یک شب علیرضا بچه هایش رامنزل ما در تهران گذاشتند وهمراه همسرش برای خرید از خانه خارج شدن وقتی برگشتند ساعت حدود 9شب بود از مادرش خواست چای برای آنها بیاورد درحین چای خوردن بنده عجله کردم وگفتم علیرضا آیا نمازت راخوانده ای بلافاصله گفت ما که نماز می خوانیم ولی بابای من شما وظایف دیگری هم داری مثلا گاهی ازمن سوال کنی آیا آن مقدار حقوقی که می گیری در قبال آن کارت راخوب انجام می دهی آیا درست بیت المال را حفظ میکنی آیا کار ارباب رجوع را خوب انجام می دهی و چند نمونه این چیز ها را از من خواست که بعنوان یک پدر دلسوز از او پیگیری کنم