بنام خدا
خلاصه ای از زندگینامه سردار خلبان شهید مصطفی رضایی
امروز سخن از سردار خلبان شهید بزرگوار و عزیزمان ، مصطفی رضایی است . آن سردار ایرانی و سرباز وطن در آذرماه سال 1365 شمسی بدنیا آمد ، دوران ابتدایی و دبیرستان را در کاشان و دوره سربازی خود را در فاصله سال های 86 – 85 در سپاه گذراند ، و در سال 1390 رسماً وارد هوافضا سپاه شد.
در فاصله 5 ساله آموزشی دوره های تخصصی در حوزه دفاعی هوافضا دوره کامل خلبانی (ای- آی-پی) و پهباد را با نمرات عالی گذرانده از آموزشهای ویژه که بواسطه ، هوش بالا و نخبه گی شهید به سرعت طی و بعنوان دانشجوی نخبه هوافضا بود می توان ، به فراگیری مهارت های مکانیکی تجهیزات آفندی و پدافندی هوایی اشاره کرد ، چون هوش و استعداد سرشار این شهید بزرگوار زبان زد خاص و عام شد و تمامی فرماندهان و اساتید ، از او بعنوان یک چهره شاخص و متخصص یاد می کردند و همیشه این شهید بعنوان یک متخصص ، متعهد و جوان ، در بین همه شناخته شده بود و با توجه به تنگنای تحریم های همه جانبه دشمن از مصطفی شهید یک نخبه صنعت دفاع هوایی ساخت ، که البته سالها طول خواهد کشید تا به عظمت و شکوه کارها و طرح های او پی ببریم و او همچنان ناشناخته است.
انگار مصطفی شهید می دانست که زمان زیادی برای ماندن در این دنیا را ندارد و باید با شهادت خودش به خیل یاران شهیدش بپیوندد. چون بطور شبانه روزی کار می کرد ، یعنی اینکه کار ده روزه را دو روزه آنهم به نحو احسن انجام می داد.
در بسیاری از مأموریت های دفاعی و فرهنگی و تخصصی حضور داشت و معتقد بود ، کار فرهنگی بهترین صلاح جنگی است که می تواند بالاترین ارتش های دنیا را شکست دهد.
آن شهید عزیز در چندین مأموریت محموله ، به دفاع از حرمین شریفین در سوریه حاضر شد و با تجارب نظامی در حین کار تا درجه سرهنگی و بعد از شهادت به درجه سرتیپ 2 ، در عنوان های نظامی رشد و پیشرفت کرد.
و در یکی از مهمترین مأموریت های دفاعی از حرمین شریفین در سوریه به شدت مجروح شد ، همچنین دچار عارضه شیمیایی هم گردید و به درجه بالای جانبازی نائل آمد. عجیب اینکه قریب 60درصد شیمیایی شد، و هرگز آنرا علنی نکرد و بعد از شهادت این موضوع مشخص شد . او به معنای واقعی کلمه ، گمنام بود و گمنام زندگی کرد و معتقد بود که کار برای خدا شکست ندارد . شجاعت ، تخصص و طرح های عملیاتی این نخبه هوافضا ، در جنگ های تحمیلی اول و دوم آمریکای کودک کش در خردادماه 1404 منجر به دریافت درجه سرهنگ تمامی و بعد از آن دریافت درجه سرتیپ دومی ، او بعنوان یک نخبه هوافضا در سال 1405 او را در قامت یک فرمانده و سرباز گمنام وطن و آقا امام زمان (ع) و مقام عظمای ولایت ، تشخص داد.
بعد از مجروحیت و جانبازی شیمیایی در سوریه ، در حالیکه از ناحیه دست ، سر ، پا و گردن به شدت مجروح بود همچنان از پا نیفتاد و دو بار دیگر مجروح شد و آخرین آن در حین مأموریت در دو ماه پیش دچار شکستگی ستون فقرات شد.
ولی این سردار و سرباز وطن ، با اینکه تقریبا در تمامی نقاط بدنش دچار آسیب دیدگی و جراحت بود ولی با بدن شیمیایی شده و کمربند طبی در بدن به علت آسیب دیدگی ستون فقرات ، باز هم در قامت یک فرمانده به سوی دشمن شتافت و همراه با 12 خورشید همراهش ، همچون رهبر و مقتدایش و با مشتهای گره کرده و چشمانی باز ، بالاترین هدیه الهی را که همانا ، شهادت در راه خداست ، از دستان حق تعالی گرفت و آسمانی شد. در آخرین تماس او وقتی که فهمید رهبری معظم انقلاب به شهادت رسیده است با چشمانی گریان گفت : خدایا دیگر بعد از شهادت امیر خیمه ولایت ،من هم نمی خواهم زنده باشم ، و درست بعداز 5 ساعت از شهادت رهبر شهیدش خود در حالیکه ، سینه به سینه با دشمن جنایتکار در محور عملیاتی ، اهواز می جنگید به همراه 11 تن از یارانش شربت شهادت را نوشیده و پیکر مقدسش همچون پیکر پاک اربابش آقا امام حسین (ع) اربا ، اربا شد. ولی راهش همچنان ادامه دارد و ثمره خون همه شهیدانمان این پیروزی بزرگ است که ما بدست آورده ایم . چرا که در حال حاضر در حالیکه همه بزرگان و فرماندهانمان به شهادت رسیده اند حضرت حجت ، آقا امام زمان ، فرماندهی را به عهده دارد و دشمن زبون با ذلت روبرو است و ما پیروز این میدان شده ایم و راه همچنان ادامه دارد.
باری ، به پایان آمد این دفتر حمایت همچنان باقیست به برکت صلوات بر محمد و آل محمد (ص)